Η αποταμίευση είναι λιγότερο θέμα χρημάτων και περισσότερο θέμα σχέσης με τον χρόνο. Για να βάλει κανείς κάτι στην άκρη, πρέπει να πιστεύει ότι θα υπάρχει αύριο και ότι θα τον αφορά. Αυτό δεν είναι τόσο αυτονόητο όσο ακούγεται.
Οι άνθρωποι ζουν με πολύ διαφορετικό τρόπο απέναντι στο χρήμα. Άλλοι μετρούν κάθε ευρώ και δυσκολεύονται να μαζέψουν οτιδήποτε. Άλλοι έχουν περιθώριο, αλλά δεν το αξιοποιούν, γιατί πάντα υπάρχει κάτι πιο επείγον. Και υπάρχουν λίγοι που, με σχετικά μικρά ποσά, έχουν χτίσει μια ηρεμία που φαίνεται στον τρόπο που μιλούν για το μέλλον.
Η αποταμίευση όμως δεν πάει ποτέ μόνη της. Κάθε ποσό που μαζεύεται με υπομονή είναι ταυτόχρονα εκτεθειμένο. Ένα πρόβλημα υγείας, ένα ατύχημα, μια ευθύνη που δεν είχε υπολογιστεί, και χρόνια προσπάθειας μπορούν να φύγουν μέσα σε λίγους μήνες. Όποιος το έχει ζήσει ξέρει ότι το χρήμα που κρατούσαμε για τα όνειρά μας καταλήγει συχνά να ξοδεύεται στα απρόβλεπτα.
Γι’ αυτό η αποταμίευση και η ασφάλιση μοιάζουν με δύο μέρη της ίδιας σκέψης: η μία μαζεύει για όσα θέλουμε να γίνουν, η άλλη προστατεύει από όσα δεν θέλουμε να συμβούν. Όταν λείπει η δεύτερη, η πρώτη στηρίζεται λίγο στην τύχη.
Δεν υπάρχει σωστό ποσό ούτε σωστή στιγμή. Υπάρχει η απόφαση να μην αφήνουμε τα πράγματα να κυλούν μόνα τους. Και καμιά φορά αυτή η απόφαση ξεκινά από κάτι πολύ μικρό: ένα ποσό που μπαίνει στην άκρη κάθε μήνα, χωρίς πολλή σκέψη.